1/3

Przykładowe sesje tematyczne

 

Tworzenie zasad domowych, docenianie rodziców,docenianie członków rodziny

hasło przewodnie:

"Każdy człowiek, którego los postawił  na mojej drodze,dokładnie takim jest.

  Jest dla mnie jak odnaleziony diament.

  Przybliża mnie do celu zrozumienia…"

Budowanie mostów, rozwijanie komunikacji wewnątrz rodziny

hasło przewodnie:

wiersz Ruth Bebermeyer

p.t. "Słowa to okna, a czasm mury."

 

" W twoich słowach słyszę wyrok,

Czuję się osądzona i odprawiona,

Zanim odejdę, muszę się upewnić,

Czy właśnie to chciałeś mi rzec?

Nim się poderwę do obrony,

Zanim przemówię z bólem lub strachem,

Zanim zbuduję mur ze słów,

Powiedz, czy mnie nie myli słuch?

Słowa to okna, a czasm mury,

Skazują nas, ale też wyzwalają.

Kiedy mówię, kiedy słyszę,

Niech bije ze mnie miłości blask.

Pewne rzeczy koniecznie chcę powiedzieć,

Bo tyle dla mnie znaczą.

Jeśli z moich słów nie wynika, o co mi idzie,

Czy pomożesz mi wyrwać się na wolność?

Jeśli zabrzmiały, jakbym cię chciała poniżyć,

Jeśli poczułeś, że mi na tobie nie zależy,

Spróbuj wsłuchać się w nie głębiej

I dotrzeć do uczuć, które są nam wspólne".

 

                                

                        

…jak władza NAD dzieckiem,

która w słowach wyrażać się może tak:

  • “Masz to zrobić i już!”

  • “Żebym nie musiał ci powtarzać drugi raz!”

  • “Ani słowa więcej!”

  • “Przestań wreszcie!”

  • “Nie, bo ja tak mówię”,

  • “Wiem, że jesteś zły ale musisz się podzielić”.

  • “Nie obchodzi mnie, co myślisz na ten temat”.

  • “Nie dotykaj tego, ile razy mam Ci powtarzać?!”

  • “Liczę do trzech i jesteś w łazience”.

  • “Musisz zjeść wszystko, jeśli chcesz deser “.

Władza NAD to władza rodzicielska oparta na stylu dominującym, w którym Duży wie lepiej i dlatego może kierować Małym. Ma prawo decydować za niego, kontrolować go oraz wymagać od niego. Do osiągnięcia celu – wypuszczenia w świat grzecznego, dobrze wychowanego dziecka – używa więc kar i nagród. Podporządkowując się, dziecko otrzymuje nagrodę, a buntując się – karę. Rodzic posiadający władzę decyduje, co jest dla dziecka dobre, a co złe, które zachowania są właściwe, a które naganne, kto postępuje słusznie, a kto jest w błędzie.

…jak władza Z dzieckiem,

która w słowach wyrażać się może tak:

  • “Chciałabym wiedzieć, co o tym myślisz?”

  • “Czy chciałbyś zrobić…?”

  • “Zastanawiam się, czegoś ty byś chciał?”

  • “Chciałabym znaleźć takie rozwiązanie, które zadowoli i ciebie    i mnie”.

  • “Cieszę się, kiedy robimy coś razem”.

  • “Jest mi smutno, kiedy nie rozmawiamy, bo zależy mi na kontakcie z Tobą”.

  • “Czy możesz mi powiedzieć co czujesz, kiedy brat zabiera Ci zabawkę?”

Władza Z to tworzenie relacji w oparciu o styl wzbogacający. W tym stylu Mały jest równy Dużemu, co oznacza, że jego uczucia i potrzeby są tak samo ważne, jak uczucia i potrzeby Dużego. Fundamentem władzy Z jest przekonanie, że ludzie chcą ze sobą współdziałać, jeśli tylko ich potrzeby są brane pod uwagę. Współpraca opiera się na wolności i wzajemnej współzależności, dlatego dzieci traktowane są podmiotowo, z szacunkiem i empatią, chętnie odpowiadają na prośby i potrzeby swoich rodziców.

  W

Wspieranie dobrego zachowania, radzenie sobie ze stresem, narady rodzinne

 

hasło przewodnie: "...są takie stwierdzenia rodziców, które w dzieciach wyzwalają bunt i złość, w rezultacie                                                    stymulują stres. Powodują, że młody człowiek czuje się odepchnięty i gorszy.                                                                  Język ocen i osądów, który w rozmówcy wzbudza strach i poczucie winy.                                                                          Umiejętnością przeciwną jest porozumiewanie się językiem żyrafy – pełnym empatii                                                         i zrozumienia, nazywanym też językiem serca."                                      Marshall Rosenberg

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now